Wraz z rozwojem gospodarki, pojawiają się nowe potrzeby biznesowe, które zaspakajają nowe zawody. Ich funkcje nie były kiedyś potrzebne, dziś są w cenie. Dziwne nazwy nowych profesji często brzmią bardzo tajemniczo. Co się zatem kryje pod pojęciem zawodu researchera? Jakie ma on zadania i obowiązki? Kto może zostać researcherem w branży HR i jak zawód ten różni się od researchera informacji? Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziemy poniżej.
Obowiązki researchera
Pojęcie researchera funkcjonuje również w nauce i środowiskach akademickich, jednak przedmiotem naszego zainteresowania jest jedynie researcher jako zawód w branży HR. Zawód ten (jak i inne stanowiska z branży HR) należy do zawodów z krótką historią. Polega on na wyszukiwaniu kandydatów zgodnych z profilem danego stanowiska. Często zamiennie stosowaną nazwą jest head hunter, czyli łowca głów. Między head hunterem a researcherem istnieje jednak kilka różnic. Jak podaje definicja Wikipedii - head hunter jest rekruterem, którego zadaniem jest identyfikacja szczególnie cenionych na rynku specjalistów, i nawiązanie z nimi kontaktu w celu skłonienia ich do zmiany pracodawcy – na rzecz własnego pracodawcy lub klienta. Proces rekrutacji przez łowców głów jest poufny. Za jego sfinalizowanie łowca głów otrzymuje wysoką prowizję. Natomiast do zadań researchera należą :
- przygotowanie wspólnie z konsultantem HR i klientem profilu poszukiwanego kandydata (wykształcenie, umiejętności, kompetencje)
- oszacowanie czasu i kosztów związanych ze znalezieniem odpowiedniego kandydata
- przedstawienie oferty klientowi
- wybranie najlepszych kanałów pozyskania kandydata
- selekcja odpowiednich Cv
- przygotowanie opisu kandydata i przesłanie klientowi
- przeprowadzenie rozmów kwalifikacyjnych
Jak zostać researcherem?
Researcherami zostają głownie absolwenci takich kierunków jak socjologia, psychologia czy zarządzanie zasobami ludzkimi. Jest to przeważnie pierwszy etap w karierze w branży HR. W każdej szanującej się firmie doradztwa personalnego, bądź rekrutacyjnej możliwości awansu researcher ma spore. Jeśli researcher sprawdził się, może awansować na stanowisko konsultanta HR, a ten ma już więcej obowiązków - często koordynuje całe projekty rekrutacyjne.
Predyspozycje do zawodu researchera
Jakie cechy charakteru należy posiadać, aby być dobrym researcherem? Odporność na stres, kreatywność oraz wytrwałość to główne cechy idealnego kandydata na to stanowisko. Sukces danego projektu rekrutacyjnego często zależy od szczęścia- nie zawsze udaje się zadowolić klienta i znaleźć pracownika spełniającego jego oczekiwania. Kreatywność pomaga w szukaniu alternatywnych dróg i sposobów na upolowanie dobrego CV. A wytrwałość wiąże się z czasem, jaki trzeba poświęcić na poszukiwania. Efekt swojej pracy researcher widzi bardzo często dopiero po zakończeniu projektu. Otwartość na wiedzę i chęć doszkalania się jest tu bardzo potrzebna. Aby znaleźć np. dobrego programistę trzeba być zorientowanym na rynku programów i aplikacji, bo poszukiwania „na ślepo”, bez znajomości tematu będą na pewno bezowocne.
Ze względu na specyfikę swojego zawodu researcher musi również sprawnie poruszać się w Internecie i obsługiwać komputer oraz znać bardzo dobrze minimum jeden język obcy - angielski. Dobrze byłoby, gdyby posiadał rozwiniętą sieć swoich kontaktów, bo stwarza to możliwość dotarcia do pracownika drogą pantoflową lub „z polecenia”.
Metody pracy researchera
Researcher wyszukuje ludzi metodą direct serach, czyli metodą poszukiwań bezpośrednich. Wykorzystywana jest ona głównie przy poszukiwaniach kandydatów na wyższe stanowiska, specjalistyczne i menedżerskie średniego szczebla. Polega na identyfikowaniu i bezpośrednim docieraniu do osób, które aktywnie nie szukają pracy, ale ich kompetencje i doświadczenie zawodowe są potencjalnie najlepiej dopasowane do potrzeb klienta. Głównym kanałem jest tutaj Internet - kopalnia wiedzy, ale też ciekawych CV i profili zawodowych. Portale społecznościowe tj. „grono”, „facebook”, czy „nasza-klasa” wśród swoich uczestników mają przecież całą gamę wykwalifikowanych pracowników, którzy często w opisach swojego profilu podają swój zawód i doświadczenie zawodowe, lub wypowiadają się na forach tematycznych. Portale tj. „Goldenline”, czy „LinkedIn” są już z założenia nastawione na wymianę informacji zawodowych i rozwój uczestników. Obowiązkowymi rubryczkami do uzupełnienia są tu: wykształcenie i doświadczenie zawodowe oraz przebyte kursy i szkolenia, co ułatwia dotarcie do odpowiedniego kandydata. Innymi sposobami na „złowienie” dobrych CV, a więc zarazem metodami pracy researchera, są: uczestnictwo na forach branżowych, systematyczne tworzenie i przeszukiwanie bazy kandydatów, publikacja ogłoszeń, uczestnictwo w targach pracy.
